De Kinderen van Juf Kiet

Filmpremière tijdens IDFA Filmfestival in Tuschinski Amsterdam

Toen ik hoorde dat er een film over juffrouw Kiet werd gemaakt, en dat die op het IDFA Filmfestival in premiere zou gaan, wist ik dat ik mee wilde. Juf Kiet Engels charmeerde mij vroeger al met haar manier van lesgeven: streng, rechtvaardig en oprecht. Dezelfde juf Kiet waar twee documentairemakers decennia later verliefd op werden, net zoals vele anderen. En dus zat er zaterdag 19 november een flinke delegatie leraren, familie en vrienden in de bus op weg naar Amsterdam. Het leek wel een schoolreisje, net zoals vroeger.

juf-kiet

Verliefd op Kiet

Ieder jaar organiseert basisschool Het Palet uit Hapert een schoolconferentie, waarin ouders worden ingelicht over actuele ontwikkelingen op school. Tijdens de jaarlijkse conferentie vorig jaar oktober sprak directeur Gerard Smetsers over de neveninstroom-groep, waar Kiet les geeft aan kinderen die Nederlands willen leren. Het doel van de neveninstroom-klas is om kinderen binnen een jaar Nederlands te leren.

Tijdens de conferentie spraken documentairemakers Petra Lataster-Czisch en Peter Lataster over de film die zij toentertijd aan het maken waren over juf Kiet. “We wilden een ode aan de leraar maken”, zeiden ze. “We zijn op zoek gegaan naar verschillende leraren, maar toen we Kiet spraken was onze zoektocht ten einde. Na tien minuten waren we allebei verliefd op Kiet.”

Herinneringen aan juf Kiet

Toen ik de werkwijze van Kiet terugzag op het projectiescherm herkende ik mijn juf Kiet, van toen ik aan mijn avontuur op de basisschool begon. “Kiet hurkt altijd als ze met iemand praat. Dat is heel respectvol naar de kinderen toe. Daardoor kan ze ook af en toe streng zijn, de kinderen respecteren dat”, zei Peter Lataster. Dat herkende ik; in mijn herinneringen was Kiet nooit streng, of boos. Doordat ik het van haar accepteerde denk ik altijd met plezier terug aan juf Kiet, waar ik schatkaarten voor maakte en dingen in de klas verstopte.

Haar respectvolle aanpak heeft ze nog steeds, getuige de eerste ruwe beelden die Peter en Petra die avond lieten zien. Ook in de filmtrailer is goed te zien hoe Kiet de kinderen zich direct veilig laat voelen in de groep. Ik weet nog dat ik de eerste paar dagen stampvoetend naar school ging, maar dat ik een paar weken later al baalde als het vrijdag was en ik niet naar school mocht. De kinderen in Kiet’s klas hebben allemaal een eigen verhaal; Kiet ziet en erkent die verhalen. Ze moedigt de kinderen aan voor zichzelf op te komen, om zichzelf te zijn, en om ook van zichzelf te houden.

Dat is niet altijd even makkelijk, zeker gezien de traumatische gebeurtenissen die deze kinderen al op jonge leeftijd meegemaakt hebben. Veel van Kiet’s kinderen komen namelijk uit Syrië of Eritrea. Je zou denken dat het leren van onze taal bijzaak is in zo’n klas, maar niets is minder waar: na een jaar spreken deze kinderen uitstekend Nederlands.

Op schoolreis

Zaterdagmiddag 19 november vertrekken er vanuit Hapert twee bussen richting Amsterdam, op weg naar de volledig uitverkochte grote zaal in Tuschinski. Iedereen is benieuwd of juf Kiet in de film net zo liefdevol in beeld wordt gebracht als zij haar in het dagelijks leven kennen. En niet alleen de delegatie uit Hapert is dat; van tevoren heeft de documentaire over Kiet al de nodige aandacht verkregen, en wordt de film door kenners al getipt als één van de beste films van deze editie van het International Documentary Festival Amsterdam, kortweg IDFA.

Na twee uur film, die voorbij gevlógen zijn, blijkt van alle lof vooraf geen woord gelogen. De film is tegelijk vertederend en confronterend, met niet alleen Kiet maar ook de kinderen in de hoofdrol. De verlegen Leanne, die door Haya onder haar vleugels wordt genomen. Of Branche, waar alle meisjes verliefd op zijn. En Jorj, wiens oorlogsverleden hem zwaar op de schouders drukt. Er wordt gelachen in de zaal, gehuild, en aan het eind barst er een oorverdovend applaus los voor juf Kiet, de kinderen, het team, en Petra en Peter Lataster. Zij maakten een waarheidsgetrouwe dwarsdoorsnede van Kiet’s klas. Hoe simpel het eigenlijk is om met je medemens om te gaan, als je het aan kinderen over laat. Maar voor juf Kiet is dat al jaren de gewoonste zaak van de wereld.

Zelf de film zien? Vanaf 24 november draait De Kinderen van Juf Kiet (Miss Kiet’s Children) in verschillende filmhuizen, waaronder NatLab in Eindhoven.

Bookmark the permalink.

Comments are closed.